Nummertjes cultuur

Nummertjes cultuur

Als je op het eiland bent en in het normale leven van Curaçao belandt, dan is de kans groot dat je ook kennis maakt met het fenomeen “nummertjes cultuur”.
Al meerdere malen hebben wij dit meegemaakt en wij moeten zeggen dat het een eerlijk systeem is. Iedere Curaçaoënaar wacht geduldig tot hij of zij aan de beurt is. Maar het kan ook anders lopen……… .

Aqualectra

Enige tijd geleden gingen Alja en ik naar het Aqualectra kantoor vlakbij het Riffort. Wij wilden weten hoe wij extra watermeters voor de bungalows konden aanvragen.
Het was middag en wij gingen de glazen draaideur door. De grote zaal bevolkte alleen een paar bewakers, er waren op dat moment geen klanten.
Het was er lekker koel en voor het nummertjesapparaat stond een bewaker.
Achter in de grote zaal, waar in rijen van 6 ongeveer 50 zitplaatsen waren, bevonden zich de loketten. Twee waren er door dames bezet.

Bewaker

Nummertjes apparaat defect

Duidelijk was dat de bewaker het nummertjesapparaat aan het repareren was. Hij scheurde een nummertje af en stopte die in zijn zak.
Hij zag dat wij achter hem stonden, scheurde een tweede nummertje af en gaf die aan ons. “Bon tardi, mevrouw en meneer, alstublieft”. “Danki”, was ons antwoord en kozen ons plekje ergens op de 50 stoelen.
Wij hadden een riant uitzicht op de nummer display en de loketten. Nog steeds waren wij de enige klanten.

Ik keek op mijn zojuist verkregen kaartje en zag dat het nummer 60 was. Op de display stond nummer 58, dus waren wij zo aan de beurt.

Aan de beurt?
Er was verder niemand en nummer 59 had de bewaker in zijn zak gestopt. Ik keek Alja aan en zei, “ik ga alvast naar het loket, en zal dan aangeven wat er met nummer 59 is gebeurt”.

Bij het loket

Bij het loket aangekomen was de mevrouw druk bezig met andere zaken. Ik wachtte geduldig en plots keek de mevrouw op. “Bon tardi mevrouw, ik wil graag geïnformeerd worden over de aanvraag van extra watermeters”. “Uw nummer graag”, zei de mevrouw.
Ik gaf mijn nummer, zij keek er naar, en zei, “u bent nog niet aan de beurt”. “Ja mevrouw, dat weet ik, maar de nummermachine was stuk. Door de bewaker is deze gemaakt en heeft een nummer in zijn zak gestopt. Het volgende nummer heb ik gekregen en dat is dit nummer”.
“Meneer, wilt u weer teruggaan naar de zaal en wachten tot u aan de beurt bent”, zei de mevrouw op ietwat norse toon.
Ik kookte, maar wist ook dat je je maar beter rustig moet gedragen, anders wordt het helemaal niks.

Toen ik terugliep naar Alja, was de zaal nog steeds verder leeg. Ik hoorde dat de display van nummer versprong. Nummer 59 stond nu aangegeven. Alja kort het verhaal verteld en die moest gniffelen.
Je wil het niet geloven, het duurde zeker 2 minuten voordat nummer 60 op de display verscheen.

Ik meldde mij weer bij dezelfde mevrouw die zonder blikken of blozen zei, “Bon tardi meneer, wat kan ik voor u doen?”.

Geschreven : 29 november 2017

Service uit eigen doos