Bezoek aan Sehos

Bezoek aan Sehos

Alja was zo onfortuinlijk dat zij eind juni 2019 haar linker pols brak. De tuinslang opbergend liep zij achteruit en struikelde. Dit werd een bezoek aan Sehos.

Vrijdagmiddag bezoek aan Sehos

Het was vrijdagmiddag tegen 5-en en direct de dokterspost van Sorsaka gebeld. Het was al weekend…….
Toen direct in de auto naar het Sehos (Sint Elizabeth Hospitaal) gereden in Otrabanda Willemstad. De formaliteiten waren snel geregeld en na een kwartiertje zat Alja al op de eerste hulp. Trouwring moest af. De dame van de gipsafdeling bleek ook zeer kundig in het afdoen van de trouwring. Deze zat zo strak om haar vinger dat het ons al maanden niet lukte om hem van de vinger te krijgen. Daarna een foto, en ja hoor, een duidelijke breuk. De kundige dame had snel en doeltreffend de onderarm van Alja in het gips gezet. Alles verliep vlotjes en om 19:00 uur waren Alja en ik alweer thuis.

Opnieuw melden in Sehos

Maandag 8 juli 2019 om 07:30 uur moesten wij ons weer melden bij het Sehos.

Om 07:51 uur trokken wij nummer 616 van de Pijn Poli (de naam alleen al), en er waren 7 mensen voor ons. Dat leek mee te vallen.

Bezoek aan Sehos

Na 20 minuten waren de formaliteiten wederom afgerond. Wij konden met het ontvangen briefje naar de volgende afdeling. Daar bleek al dat er tientallen mensen met allerlei breuken voor ons waren. Dat was pech!
Sommigen zaten stilletjes langs de kant, sommigen lazen wat en anderen waren met elkaar in gesprek. Klinkt gek, maar de sfeer was goed. Dus dan maar geduldig wachten.

Ventilator

Hoge temperatuur

Naarmate de tijd vorderde werd de temperatuur in de ruimte ook steeds hoger. Wij zaten nog in het oude Sehos zonder airco in de wachtruimten. Er werd een enorme ventilator aangezet die je zowat de gang weer uitblies. Daardoor werd het behoorlijk frisjes en zijn wij in een zijgang gaan zitten. Ook andere mensen hadden hier hun plaats gevonden. Inmiddels waren er al uren verstreken en gaf de klok 11 uur aan. Nog steeds geen teken dat er schot in zat.

Rode boodschappentas

Plotseling stond er een oudere heer in de deuropening. Gestoken in een wit pak met witte schoenen en een witte hoed. Aan iedere hand droeg hij een grote rode boodschappentas. Op zijn gezicht een grote bril met getinte glazen. Wij schatten hem dik in de zeventig.

Aardige meneer

“Bondia”, zei hij in de deuropening en schuifelde langzaam de gang in. Netjes antwoordden de aanwezigen met bondia terug.

Pastechi's

Toen hij langs ons liep en even verderop de tassen op een tafel zette, roken wij het al. Heerlijke pastechi’s (pastijtjes gevuld met vlees, kip, konijn of tonijn) bracht de man mee, die gretig aftrek vonden bij het ziekenhuispersoneel.

Pastechi's

Ook een paar wachtenden konden de verleiding niet weerstaan en kochten van hem een heerlijk pastechi. De man was goed gemutst en begon tegen mij (Roel) in het papiamentu een heel verhaal op te steken. “Meneer, sorry dat ik u onderbreek, maar ik spreek geen papiamentu”. “O, dat is geen enkel probleem hoor, dan gaan wij verder in het Nederlands”, zei de vriendelijke man opgewekt. “Weet u, ik heb 30 jaar voor dit ziekenhuis gewerkt en ben nu al 18 jaar met pensioen”. “Samen met mijn vrouw bakken wij pastechi’s en die verkoop ik onder andere hier bij het ziekenhuis”. “Je bent altijd onder de mensen, en zie zo ook nog mijn oud collega’s”.

Rode boodschappentas

Ganzenland

Daarna rommelde hij nog wat in de tassen en net toen hij dacht op te stappen, bedacht hij iets : ”meneer”, zei hij, “weet u wat ganzenland is?”. “Ganzenland?”, vroeg ik. “Ja”, en toen zong hij: “..met de hoed in de hand door het ganse land….”. ”Oh, het ganse land”, zei ik enthousiast. “Ja”, zei hij blij. ”Dat betekent : door het hele land”, zei ik triomfantelijk. De man was zichtbaar blij dat hij nu eindelijk de betekenis wist van dit toch wel vreemde Nederlandse woord.

Na deze leuke ontmoeting duurde het nog even en werd Alja eindelijk geholpen. Ze kreeg nieuw gips over de oude heen, inclusief haar elleboog. Haar pols moest gefixeerd blijven in de gezette stand. De foto’s lieten zien dat het gebroken bot keurig op zijn plaats was gebleven. Op 12 augustus mag het gips er weer vanaf als alles goed is. Tegen 1-en waren wij weer thuis. Het was een enerverende ochtend.

Geschreven : 24 november 2019